گزاره
گالری اُ مجموعهای از عکسها و حجمهای هدیه لطفی (م. ۱۳۶۶تهران) را که طی حدود چهار سال شکل گرفتهاند، به نمایش میگذارد.
این نمایش تجربههای زیسته شخصیتهایی را بازآفرینی میکند که در موقعیتهایی نامطمئن و پیچیده گرفتار شدهاند. این آثار، که اغلب شخصیتهایی بیگانه با فضاهای پیرامونشان را به تصویر میکشند، بر پایهی مشاهدات هنرمند از تجربههای شخصی خود و جامعهی اطرافش شکل گرفتهاند و اهمیت بازنگری در نسبت ما با جهان پیرامون را بررسی میکنند.
عکسها در سال ۱۴۰۰ در خانهی سابق صادق چوبک که مصادره شده بود، گرفته شدهاند و صحنههایی را به تصویر میکشند که از پیش و بر اساس استوریبوردهای دقیق طراحی شده بودند. بسیاری از فضاهای داخلی، اشیا و مبلمان بهطور اختصاصی برای این پروژه طراحی و ساخته شدند و با استفاده از تکنیکهای نورپردازی سینمایی نورپردازی شدند. صحنهپردازی آثار و فرایند ساخت هر صحنه، بخش مهمی از پروژه بودند و از تاثیر هنرمندانی چون جف وال و گرگوری کرودسون بهره میگرفتند. با وجود طراحی و ساخت دقیق، عکسها رویدادی مشخص را نشان نمیدهند و داستانی واحد را روایت نمیکنند؛ بلکه، بر لحظهها یا احساساتی مشخص، مانند عدم قطعیت، تردید و قرار گرفتن میان امکانهای مختلف تمرکز دارند.
حجم،ها همزمان با عکسها طراحی شدند و در طول مراحل پیشتولید، تولید و پستولیدِ عکسها گسترش یافتند. این مجسمهها در ابعاد واقعی ساخته شدهاند و ارتباط نزدیکتری میان آثار و مخاطبان ایجاد میکنند؛ بهگونهای که مخاطب میتواند احساس کند بخشی از صحنههاست. در ادامه، اشیای دیگری نیز به مجموعه افزوده شدند تا ارتباط میان عکسها و حجمها تقویت شود و حس تعلیق جاری در نمایش بیشتر مورد تاکید قرار گیرد.