اتاق‌های روشن

گزاره

«اتاق‌های روشن» از کنار هم قرار گرفتن جهان‌های مستقلی شکل می‌گیرد که هرکدام راه خود را برای دیدن، به یاد آوردن و معنا بخشیدن جست‌وجو می‌کنند. این نمایش در پی آن نیست که از میان عکس‌ها به تصویری واحد برسد؛ معنای آن در فاصله‌ها، امتداد و پیوندهایی ساخته می‌شود که میان آثار شکل می‌گیرد. هر نگاه، نگاه دیگری را ادامه می‌دهد؛ گاه در نزدیکی، گاه در سکوت و گاه در فضایی معلق میان ماندن و رفتن.
هر اثر نشانی از تجربه‌ای را با خود دارد؛ ردی از حافظه و تلاشی برای یافتن لنگرگاهی در میانه‌ی دگرگونی‌های پیوسته. در روزگاری که تعلق، سکون و اطمینان بیش از پیش لغزنده شده‌اند، این عکس‌ها لحظاتی از زیستن را در خود نگه می‌دارند؛ لحظاتی که در آن‌ها مکث، نه به نشانه‌ی توقف، بلکه شکلی از ادامه‌‌دادن است.
آنچه در پیوند میان این آثار شکل می‌گیرد، حضوری آرام اما پیوسته است؛ حضوری که از دل بی‌قراری عبور می‌کند و تاریکی آن را پس می‌زند. «اتاق‌های روشن» درنگی‌ست بر این پرسش: چه چیز، با وجود گذر زمان هنوز در ما زنده می‌ماند؟

- مریم تخت‌کشیان

هنرمندان:

فریدون آو، ساسان ابری، پریسا امین‌اللهی، سینا برومندی، پویا پارسامقام، خسرو پیغامی، مریم تخت‌کشیان، نیوشا توکلیان، صادق تیرافکن، امیر جدیدی، رعنا جوادی، امیر حبیبی، یحیی دهقانپور، عباس دینی، رئوفه رستمی، غزاله رضایی، کیمیا رهگذار، هاشم شاکری، سیف‌اله صمدیان، عباس عطار، محمد غزالی، جاسم غضبانپور، آرش فایض، شادی قدیریان، مریم کاظم‌زاده، البرز کاظمی، بابک کاظمی، کاوه کاظمی، عباس کوثری، هنگامه گلستان، رومین محتشم، مانی مزکی، مهران مهاجر، مهرداد نجم‌آبادی، فاطمه نواب‌صفوی، غزاله هدایت، پیمان هوشمندزاده